จบแล้ว จบจริงๆ จบแบบที่ไม่สามารถเรียกมันกลับมาได้อีก
จำได้ไม่ได้ว่าใครเริ่มและสานต่อ
บอกไม่ได้ว่าใครหยุดและหมดความรู้สึกไปก่อน
จะถามว่าผิดมั้ย ก็มีส่วน แต่มันทั้งหมดเลยเหรอ
ทำไมจะต้องเป็นคนที่ตามอยู่ตลอดเวลา
เคยหันมาถามตัวเองมั้ย ว่าทำมันหรือยัง
ไม่อยากโทษว่าใครเป็นคนทำให้เรื่องมันไปกันใหญ่
แต่ถ้าคนมันไม่มีใจ อะไรมันก็แตกหัก
ความรู้สึกมันเปราะบางนะ
ความรักมันก็เลยเปราะบางไปด้วย
คำว่าพี่น้องมันคงไม่มีค่าจริงๆนั่นแระ
พูดได้ พูดไป ไม่ได้ใส่ใจในความรู้สึกนั้นจริงๆหรอก
มิตรภาพที่ทุกคนคิดว่าก้าวข้ามมันมาแล้ว มันไม่มีจริงๆหรอก
ต่างคนต่างไม่เคยโทษตัวเองว่าผิด ต่างคนต่างไม่หันหน้ามาพูดกัน
ต่างคนต่างเพิกเฉยและเย็นชา
แต่ไม่ต้องห่วง ไม่เสียน้ำตาให้กับความงี่เง่านี้หรอก
จำเอาไว้ด้วย
คนเรามีอยู่หลายด้าน ด้านที่ทำให้เรามาเจอกัน คือด้านที่เรารู้จัก
แต่อีก หลายสิบด้านที่คุณไม่รู้และไม่มีวันรู้ คุณสัมผัสมันไม่ถึงหรอก
เพราะคุณไม่ได้อยากก้าวข้ามมันมาถึงส่วนนี้
ถ้าคุณได้ผ่านมาหรือใครที่ผ่านมา ฝากบอกไปด้วยว่า
ช่วยลบทุกสิ่งของเราออกไปให้หมด
เพราะเมื่ออยากที่จะจบ ก็ควรจะไม่ให้มันเหลือเยื่อใยใดๆทั้งนั้น
หวังว่าจะเข้าใจ
ปล. ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งที่มาผ่านมา
ขอบคุณสำหรับน้ำตา หวังว่ามันคงจะไม่มีอีก ..ต่อไป
Coins
TC :)